Joy Division - Dead Souls [Still, 1981]

Rozz Williams - A fire of uncommon velocity [The Whorse's Mouth,1996]

Z lekkim przerażeniem, tuż przed dwudziestą, zdałem sobie sprawę z faktu, że... ostatniego papierosa wypaliłem wczoraj na krótko przed północą! Oboje z Najdroższa daliśmy wczoraj niezły popis naszych możliwości. Wynosząc dziś rano do śmietnika butelki po chilijskim, czerwonym, wytrawnym... Na samą myśl o winie czuję mdłości. Jednym słowem zapowiadają się całkiem trzeźwe święta! Naprawdę zapowiadają się trzeźwe święta, jako że Snupster, po jednym piwie wypitym u mnie, stwierdził, że chce wejść w nowy rok... jako abstynent! Rozumiem go! Rozumie, że trauma ostatnich dni spędzonych u przyszłych teściów ("Takie zadupie, że żeby złapać zasięg neta musiałem stać na jednej nodze po pas w śniegu na środku jakiegoś pola!") odbiła się na jego psysze! Ale naprawdę, żeby zaraz aż tak histeryzować?! Mam nadzieję, że szybko mu przejdzie. Żaden kac (alkoholowy, moralny, etc.) nie powinien trwać dłużej niż dwa dni. W życiu trzeba mieć jakieś zasadny, w życiu trzeba trzymać się jakiś reguł. Mam więc nadzieje, że przed niedzielnym przedpołudniem damy jeszcze w palnik... choćby nawet tylko symbolicznie! Pewnie gdyby nie Snupster w te święta znów wprowadziłbym się w  stan immanentnej, mentalnej psychozy. W zeszłym roku w ciągu sześciu beznadziejnych dni udało mi się przeczytać "Biesy", "Dżumę" i "Proces" (czyli mój prawie coroczny świąteczny pakiet "świątecznych" lektur), co jednocześnie nie przeszkodziło mi zliczyć mega przepicia. W tym roku, dla odmiany, stawiam w święta na... alkohol odpada, prochy też... stawiam na rodzinę! Po całotygodniowej niebytności w domu łapie z Rodzicielami całkiem dobry kontakt. Jeszcze chyba tak nigdy nie było i chcę zobaczyć gdzie nas to zaprowadzi. Coś jak z powrotem synów marnotrawnych do SLD. Kwaśniewski (oh, well...), Miller (what the fuck?!), Oleksy (FUCKING A!), Dyduch (!@#$%^&*)... a za dwa lata będzie: Sztandar Sojuszu Lewicy Demokratycznej wyprowadzić! A ta bliska pięćdziesiątki "młodzieżówka" w postaci Napieralskiego i Piekarskiej przyklaskiwała ochoczo... jak kelnerzy na Tytaniku, gdy juz zabrakło kamizelek ratunkowych. People that stupid should not be allowed to live!  Naprawdę jestem ciekaw, co z tego (moich relacji z rodzicami, nie comebacków w LSD) wyjdzie.

Moje łóżko przypomina lodówkę (i nie chodzi o to, że jest ono kiepskim miejscem do zabaw w chowanego). Po tygodniu zasypiania w różowej poświacie, z której słynie hamburskie St. Pauli, kiedy ostatnim widokiem przed zmrużeniem powiek był ten najczystszej barwy opal jej oczu, perspektywa patrzenia na pomarańcz mich ścian (lub biel sufitu) jest jakaś mało kusząca. To był najwspanialszy tydzień w moim blisko dwudziestosiedmioletnim życiu! Teraz już wiem, teraz już jestem pewien, że ona jest tą, przy której chce zasypiać co noc i przy której chcę budzić się każdego poranka. I teraz już wiem, że musze zrobić wszystko, by tak było! Nigdy w to nie wierzyłem do tej pory, ale teraz czuję, że to naprawdę ostatnia szansa dana mi przez los! Wciąż jakiś głos w mojej głowie powtarza: Spierdolisz to, możesz zakopać się pod ziemię. Skurwysyn ma rację! 

Nie ma to jak obudzić się po prawie jedenastu godzinach snu na dźwięk sms'a i przeczytać: "Jestem w przebraniu seksownej śnieżynki, że (sic!) podchodzę do Ciebie i sięgam po Twoją laskę mój Mikołaju. Dalej? Wpisz SNIEZKA na 71..." (nie będę skurwysynom robił reklamy!). Świąteczny nastrój udziela się widać nawet mojemu operatorowi! Oczywiście zanim dobrnąłem do rzeczonego "Dalej?" zacząłem się zastanawiać, od kogo to może... Zaspany byłem - to mnie usprawiedliwia! Poszedłem dalej spać... nie "uspałem" wiele... Telefon od Sis. Koniec końców moje ostatnie zdanie brzmiało: Albo mówisz mi, co chcesz dostać pod choinkę, albo lądujesz z kompletem kosmetyków 50+. Tym i innymi sposobami wiem juz kto co chce na gwiazdkę... Teraz musze tylko znaleźć kogoś, kto za to wszystko zapłaci. Na dobrą sprawę obudziłem się dopiero godzinie później, po smsie od Najdroższej... Grzane piwo z imbirem leczy wszelkie dolegliwości przeziębieniowe! Ciekawe co leczy kaca po czterech piwach z imbirem... i trzech-czwartych butelki Tore Negro, którymi próbowałem "zabić" posmak imbiru w ustach? Wszystkie moje plany na ten weekend wzięły w łeb. Grill u Ali nie doszedł do skutku (tak, tak - grill! w grudniu... ale w przeszklonej altanie, więc...), Magda... Zadzwonić i powiedzieć: Cześć, co słychać, może byśmy tak na jakąś kawę / obiad... - ani ona by na to nie poszła, ani ja bym tak nie zrobił. Kotek w domu u rodziców... to pierwszy weekend od pięciu tygodni, którego nie spędzamy razem! A jednak myślę, że jakimś cudem go przeżyje, skoro do końca weekendu nie zostało jeszcze tak długo (tęsknię jak pies, ale też już dawno nie czułem się tak dobrze będąc sam na sam ze sobą, bez potrzeby uciekania się do onanizmu, ketaminy i prochów przeciwbólowych). Jeszcze przedwczoraj wieczorem ułożyłem na stoliku całkiem pokaźną piramidę książek, które miałem przeczytać (we fragmentach, ale też w całości) w ten weekend... na zajęcia, ogółem na studia ("można by powiedzieć" - zaczyna mi tego skurwiela brakować - dla siebie!). Teraz zastanawiam się, którą z nich zabrać na wtorkową podróż... chyba dołożę do tej sterty tom opowiadań Lovecrafta - ułatwi mi to wybór przy jutrzejszym pakowaniu. Poza tym, to idealna lektura na czterogodzinną jazdę pociągiem! Generalnie weekend mogę uznać za - póki co - udany! Udało mi sie przez blisko dwadzieścia cztery godziny nie wstawać z łóżka. Kiedy nie spałem, oglądałem kolejne odcinki Seinfeld'a na YouTubie, dmuchałem w szklankę z gorącym Żywcem, udało mi się nie palić cały dzień... Myślałem, że pociągnę dłużej, ale niestety, gdy wstałem z łóżka dzisiejszego przedpołudnia, czar prysł. Naprawdę jestem pełen podziwu dla ludzi, którzy pija kawę nie paląc szlugów przy tym (w tym i dla tych  w ogóle niepalących)! Jeśli o mnie chodzi, to bez szlugów nie ma nawet sensu czajnika włączać. Generalnie myślałem, że tylko mój weekend będzie... no, nie bójmy się tego sowa - zjebany! Niestety, Najdroższa też nie ubawiła się po pachy, gdyż jej czynności życiowe ograniczały się do... To było naprawdę urocze, ale pozwolę sobie zachować to między nami. Jest Niedziela, za kwadrans czwarta, mój wierny kompan na ten weekend - termometr - wskazuje 36.9... Jeszcze jedna kreska i bez spoglądania w kalendarz będę wiedział, że święta tuż tuż! Jak jeszcze nigdy, nie mogę się doczekać! Nie mogę się doczekać, kiedy Snupster wróci na święta; "Wigilia to tak wiesz, tradycyjnie, ale  w pierwszy dzień świąt, to chyba znajdziemy kilka otwartych knajp, co?"... Ale to dopiero za trzy, kurewsko długie tygodnie. W między czasie jest sto pięćdziesiąt rzeczy, które powinienem robić: napisać do przyszłego, potencjalnego promotora, napisać do obecnej, potencjalnie byłej promotor, zastanowić się nad treścią publikacji naukowej... dziedziną i tematem tejże (tak, chyba w tej kolejności będzie lepiej), odbyć kolejną podróż służbową, której przyczynę mam nadzieje podadzą mi na miejscu, odebrać dwa długi (w ten, czy inny sposób; to się naprawdę skończy na palniku i obcęgach!), znaleźć jakąś pracę, by nowego roku nie zaczynać od stawienia się w okienku w Powiatowym Urzędzie Pracy... Tak, jutro na pewno nie jest najlepszym dniem, by zacząć układać sobie życie... Ale też jeśli nie jutro, to nie pojutrze i na to nie ma nigdy dobrego dnia! So... A każde moje działanie, czy solenne opierdalanie się bez wyrzutów sumienia, czy podręcznikowa wręcz (rozdział o depresji) nadaktywność, są tylko odwróceniem uwagi od tego, że Ona tam, ja tu... i jeszcze długo, długo się to nie zmieni... jeśli kiedykolwiek. Miłość jest jak drzazga pod paznokciem małego palca u stopy - czego by nie zrobić, człowiek zawsze gryzie się potem w rękę. Ewentualnie: Miłość jest jak przytulanka z dzieciństwa - znajdujemy ją po latach na strychu / w piwnicy, tulimy sie do niej co noc i roztocza nie czują się już samotne. Albo: Miłość jest jak sweter, który kupiliśmy sobie w secondhandzie na poprawienie humoru - nosimy go, bo czujemy się wtedy lepiej, a dermatolog nie nudzi się w swoim gabinecie... Lub: Miłość jest jak mebel z Ikeii - kupujemy, mamy frajdę przy składaniu, a potem w dupę wchodzi nam jakaś drzazga! And so on, and so on... What the hell else am I gonna say, that love hurts? Everybody knows that, or is going to find out! Naprawdę tęsknie jak pies za swoja panią, która dawno nie drapała go za uchem... 

Tool - Stinkfist [Aenima, 1996]

Na bank dziś urosłem w czyichś oczach. Dla odmiany, nie tylko w swoich! Drugi (po "Panu Bogu") ugościł mnie na audiencji. Z mokrą plamą na krawacie (bo oczywiście musiałem iść na obiad przed i oczywiście upierdoliłem się jak dziecko!), w koszuli, której nie przedstawiłem jeszcze żelazku i marynarce, która przejechała ponad tysiąc kilometrów w walizce, a która udało mi się wygnieść dopiero dziś jadąc tramwajem, rozparłem się  fotelu, noga no nogę, wzrok boksera... Rozmowa była krótka. To prawda co mówią, po każdym "ale" ktoś zawsze wyciąga sztylet (czasem jest to misericordia czasem assassins necessity kit!), i tak: "I understand, but I guess this is the way it's ought to be!" - But it's a scam! "But we have to fulfill our duties! Maybe it is a scam, like you call it, but we too have to answer before someone else ..." - Yes, but does it have to be the public prosecutor? - argumenty nie muszą być zawsze trafne! Wystarczy, że są wymowne. Generalnie ta rozmowa trwająca nieco ponad kwadrans nic nie zmieniła, ale... Była potrzebna. Nie wiem jak panu Ch. ale mi na pewno! Tym sposobem zakończyłem ten długi rozdział. To był ciężki tydzień! Ciężki tydzień dla nas obojga i cieszę sie, że już się skończył... skończył w taki właśnie sposób, a nie inny! Jak Dante przeszedłem przez piekło, czyściec i dalej... aż znalazłem się w jej ramionach, ujrzałem te duże niebiesko-szare oczy, skosztowałem tych wytęsknionych ust. To najwspanialsze uczucie, gdy człowiek budzi się w środku nocy i czuje drugie ciało, ciało kobiety którą sie kocha, wtulające się w jego własne z miłym dla ucha pomrukiem; gdy budzi się i zanim otworzy oczy, przez głowę przebiega ta myśl, że ujrzy się Ją, tuż obok. Zasypiać razem i budzić się obok siebie... Czasem chcę zamknąć Ją w swoich ramionach i ochronić przed całym światem. Nigdy tego wcześniej nie czułem, ale po wczorajszym wieczorze... W życiu nie ma nic za darmo i nic nie jest łatwe. Ale przy Niej nic nie jest skomplikowane, wszystko jest  możliwe, do wykonania... Postanowiłem zmienić temat pracy doktorskiej (przy okazji dziedzinę i promotora). Jedno Jej słowo, że to fajny pomysł, utwierdziły mnie w tym, że robię dobrze... Pięć lat studiów, gdy tylko było to możliwe (a od drugiego roku studiów, prawie zawsze było), pisałem o Gombrowiczu. Ile można?! A "Romper-Stomper", "American History X", "Believer" i jeszcze dwa, może trzy inne filmy o podobnej tematyce, niezbadane, nieopisane... Endless field, on which you can let you invention run loose and go wild! No i moje " In mundo arietum melior lupus est!" (łacinista/łacinistka poszukiwany/a - nie chce wylądować na resztę życia z błędem gramatycznym na łapie!) gotykiem, na prawym przedramieniu to kwestia dwóch godzin i prawie czterech stów... i przemyślenia, w obliczu wczorajszych Jej słów "Będziesz wyglądał jak kryminalista" ("Boots and braces,  shaven-headed hoards". Generalnie już wyglądam, ale... Tak jakoś... Teraz sam już nie wiem!

Były K. z byłej p., pyta się mnie "I co dalej?"... To smutne trochę, jakby na to nie spojrzeć! Dmuchałem w kubek z kawą zastanawiając się, czy poza zadzwonieniem do studia tatuażu, odebraniem kart kredytowych, poza obiadem, spacerem z psem, obejrzeniem filmu, zadzwonieniem do pobliskiej pizzerii i otwarciem dwóch butelek Grolscha... prysznicem, porannym treningiem i jutrzejszym spotkaniem z M. na kawie przed zajęciami... Mam mu o czym opowiedzieć? A dalej, panie J., skupiać będę się na tym, by nie stracić kobiety, którą kocham, robić wszystko by była szczęśliwa. How's that for a life goal?